ဆိတ္မ-ဆိတ္ဖို

မိုက္အားသန္လွ၊ ထိုမိန္းမတို႔
ဆႏၵအလို၊ တိုက္တြန္းဆိုလည္း
သားညိဳလိမၼာ၊ မလိုက္နာလင့္။
ႀကီးစြာေမာဟ၊ တပ္ေလာဘႏွင့္
မိန္းမဟူသည္၊ တိုရွည္မသိ
အလိုရွိတိုင္း၊ ထင္မိထင္ရာ
ျပဳတတ္စြာ၏။
ေရွးခါေသာ္က၊ ဆိတ္မ တစ္ေကာင္
သီေခါင္နရက္၊ ေရတြင္းနက္၌
ျမက္ႏုကိုျမင္၊ စားလိုခ်င္ဟု
လင္ဆိတ္ဖိုအား၊ ၾကားလတ္ေသာခါ--
"နင္းရာမလွ၊ ေစာက္ထိုးၾက၍
ေသရမည္ငါ၊ မရသာခဲ့
သက္လ်ွာႏွမ၊ မေတာင္းတႏွင့္"
ဆိုထလတ္ေသာ္၊
"ေၾသာ္ျမက္ႏုကို၊ မရဆိုလ်ွင္
မယ့္ကိုယ္ခုသည္၊ ေသေတာ့မည္"-ဟု
ဆိုျမည္ခ်က္ျခင္း၊ ေျမမွာစင္း၍
အတင္းေသလု၊ လူးလည္းျပဳက--
"မယ္ပုခ်စ္ေဆြ၊ သည္ေမာင္ေသလ်ွင္
သက္ေဝစင္စစ္၊ ဆိတ္လင္သစ္ႏွင့္
ေပ်ာ္ရစ္မည္ကာ၊ က်ြႏ္ုပ္ငါလည္း
မယ္သာေသက၊ ဆိတ္မကေလး
လွယဥ္ေက်းႏွင့္၊ ခ်စ္ေႂကြးခ်ကာ
ေနေတာ့ပါအံ့၊ ဤခႏၶာကိုယ္
အသက္ကိုကား၊ ျဖစ္လို-ျဖစ္ေစ
မေသဝံ့ပါ၊ မပဇာ"-ဟု
ဆိုခါေသာ္မွ၊ ခ်မ္းသာရ၏။(၃၀၉)