အောင်နိုင်ခြင်းတရား ၅ ပါး

အောင်နိုင်ခြင်းတရား ၅-ပါး။

ဓမ္မပဒ ။ ဋ္ဌ။ ဒု-အုပ်။ ၆၆- ၂၁၂။ မိလိန္ဒပဥှာပါဠိတော် ၁၂၁-တို့၌ အကျယ်ရှုပါ။ မြတ်စွာဘုရားသခင်ဟောတော်မူသည်။

(၁) အ ကောဓေန ကောဓံ ဇိနာတိ- ဒေါသအမျက်ထွက်နေသူကို အမျက်မထွက်သဖြင့် အောင်နိုင်ခြင်း။

(၂) အ သာဓုံ သာဓုနာ ဇိနာတိ- မကောင်းယုတ်မာသူကို ကောင်းသဖြင့်အောင်နိုင်ခြင်း။

(၃) ကဒိရိယံ ဒါနေန ဇိနာတိ- စေးနှဲ၀န်တိုသူကို ပေးကမ်းခြင်းဖြင့်အောင်နိုင်ခြင်း။

(၄) အလိကံ သစေ္စန ဇိနာတိ- မဟုတ်မမှန် ဖေါက်ပြန်ချွတ်ယွင်း သစ္စာကင်းသောသူကို မှန်ကန် တော်ဖြောင့်ခြင်းဖြင့်အောင်နိုင်ခြင်း။

(၅) သဗ္ဗ အကုသလံ ကုသေလန ဇိနာတိ- ခပ်သိမ်းသော အကုသလဓမ္မ ပါပအမှုကို ကုသိုလ်တရားဖြင့်အောင်နိုင်ခြင်း။

ထက်မြတ်သူနဲ့ ညံ့ဖျင်းသူ

ထက်မြတ်သူနဲ့ ညံ့ဖျင်းသူ

ထက်မြတ်သူက နားထောင်ကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်တယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက မပြတ်ညည်းတွားတိုင်တန်းတယ်။

ထက်မြတ်သူက သင့်လျှော်တဲ့အချိန်မှာ တုံးအချင် ဟန်ဆောင်တယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက ဘယ်အချိန်ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုထက်မြတ်သူလုပ်ပြီး ဂုဏ်ဖော်တယ်။

ထက်မြတ်သူက ဘဝရဲ့အသေးစိတ်အချက်အလက်ကို မှတ်သားတယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက တစ်ဖက်သားရဲ့အားနည်းချက်တိုင်းကို မှတ်သားတယ်။

ထက်မြတ်သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဟာသလုပ်တယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက တစ္ဖက္သားကို ဟာသလုပ်တယ်။

ထက်မြတ်သူက ဆင်းရဲနွမ်းပါးချိန်မှာလည်း အိနြေ္ဒထိန်းနိုင်တယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက ချမ်းသာကြွယ်ဝချိန်မှာ ဝင့်ကြွားဂုဏ်မောက်တယ်။

ထက်မြတ်သူက အချစ်ဆုံးရှုံးသွားလည်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင် မဆုံးရှုံးအောင်နေတယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက အချစ်ဆုံးရှုံး/မဆုံးရှုံးလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲဆုံးရှုံးတယ်။

ထက်မြတ်သူက မကောင်းတဲ့အတိတ်ကို လက်လွှတ်ပြီး ရှေ့ကိုခရီးဆက်တယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက အတိတ်မှာတင် နစ်ပြီး အနာဂတ္ကို လျစ်လျူရှုတယ်။

ထက်မြတ်သူက တခြားသူရဲ့အစွမ်းအစကို အောက်ကျို့သင်ယူတယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက တခြားသူရဲ့ရှေ့မှာ ကိုယ့်အစွမ်းအစကို ကြွားဝါတယ်။

ထက်မြတ်သူက သင်ယူဖို့ရာအားသန်တယ်။ ကိုယ့်လောက်မသိသူဆီကလည်း သင်ယူဖို့ဝန်မလေးဘူး။

ည့ံဖျင်းသူက လူတွေနဲ့အမြဲငြင်းခုန်တယ်။ ကိုယ့်လောက် မသိသူနဲ့လည်း ငြင်းခုန်ရန်ဖြစ်တယ်။

ထက်မြတ်သူက ပေးဆပ်ဖို့နားလည်တယ်။ ည့ံဖျင်းသူက ရယူဖို့ပဲကြံတယ်။

ထက်မြတ်သူက အရှုံးထဲက အတွေ့အကြုံ၊ သင်ခန်းစာကိုယူတယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက အရှုံးထဲကနေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးတယ်။

ထက်မြတ်သူက ကိုယ့်စိတ်ကူးအိပ်မက်တွေ အကောင်အထည် မပေါ်မချင်း ကြံ့ကြံ့ခံတယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက ဘာလုပ်လုပ် ဇွဲလုံ့လမရှိဘူး။

ထက်မြတ်သူက ဘယ်အချိန်မှာစတင်မယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုတာကို သိတယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက မရေမရာချိန်မှာစတင်ပြီး ဘယ်အချိန်မှာ စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုတာကို နားမလည်ဘူး။

ထက်မြတ်သူက မွေးရာပါ ပါရမီတစ်ဝက်ရှိလည်း ကျန်တစ်ဝက်ကို ကျင့်ယူရတယ်ဆိုတာကိုနားလည်တယ်။

ညံ့ဖျင်းသူက မွေးရပါ ပါရမီရှိလည်း နောက်ပိုင်းမှာ တုံးအ-ညံ့ဖျင်းသွားအောင်ကျင့်တယ်။

Credit-နိုင်းနိုင်းစနေ

အေတြး

အေတြး

ဘာထရန်ရပ်ဆဲက လူဟာ တွေးဖို့သိပ်ကြောက်ကြတယ်။ ဉာဏ္ပဋိဆိုတာ လောကကို ကြည့်တတ်ခြင်းအပြင် မိမိရဲ့လောကအမြင်ကို မိမိကိုယ်တိုင်ပြန်လည်ကြည့်မြင်တတ်ခြင်းလို့ဆိုရင် တွေးဖို့သိပ်မကြောက်သင့်ဘူး။

ကျွန်တော်တို့တွေဟာ တွေးဖို့ကြောက်သလား။ တွေးတယ်ဆိုတာဟာ ပြဿနာတစ်ခုဖြေရှင်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် သင်္ချာပုစၧာတွက်ဖို့ပဲ သုံးတဲ့အရာလို့ထင်နေကြပါသလား။ ရေခဲမုန့်စားရမလား၊ ဘာယာကြော်စားရမလား ဒါလည်းအတွေးပါပဲ။ ပိုးမင်းသား ဘာဖြစ်သွားမလည်းဆိုတာလည်း တွေးရတာပဲ။ ရယ်စရာပြောဖို့အတွက်လည်း တွေးရတာပဲ။ တွေးတယ်ဆိုတာ မိုကခရိုစကုဒ် (သို့) မှန်ပြောင်းနဲ့လျှောက်ကြည့်ရတာ ဒါမှမဟုတ် ဝက်အူလှည့်နဲ့ရစ်ဖောက်နေတာပဲဖြစ်တယ်။

တွေးခြင်းနှင့်ပက်သက်သော ဒီဘိုနို၏အယူအဆများ

ဒီဘိုနိုးရဲ့ အတွေးတချို့ကို မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ဉာဏ်ရည်(IQ)မြင့်မှ တွေးလို့ရတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အိုင်ကျူ၈၀သာရှိသောကလေးတွေလည်း ကောင်းကောင်းတွေးတတ်ပါတယ်။ အတွေ့အကြုံရှိသူသည်လည်း အတွေးအခေါ်ကောင်းသူဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ရည်မြင့်ကာမျှနှင့်အတွေးအခေါ်ကောင်းသူ မဖြစ်သွားနိုင်ပါ။ အိုင်ကျူမြင့်သူ၊ ဉာဏ်ရည်မြင့်သူများသည် အမှားအယွင်းလုပ်မိမှာ ကြောက်သောသူများဖြစ်လျှင် ခပ်ညံ့ညံ့အတွေးအခေါ်သမား ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ဝေဖန်နိုင်စွမ်းဉာဏ်ကို စာသင်ကျောင်းများတွင် အမြင့်မားဆုံးအသုံးချဟူသည်ဖြစ်သောကြောင့် လေ့ကျင့်ပေးရသည်။

ဝေဖန်ခြင်းအလုပ်သည် ပညာတတ်တို့အတွက် သိပ်မခက်လှသောအလုပ်ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းဉာဏ်မရှိသော၊ မတည်ဆောက်တတ်သော၊ သာမြင်ညောင်ညမျှဉာဏ်ရှိသူများသည်လည်း ဝေဖန်ခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ပေါင်းပင်မြက်ပင်များကို နုတ်ပစ်ခြင်းအားဖြင့် ပန်းဥယျာဉ်တစ်ခု ခင်ဗျားပြုလုပ်မရနိုင်ပါ။ တကယ်တော့ ဥယျာဉ်တစ်ခုဖြစ်ရန် သစ်ပင်ပန်းပင်များစိုက်ပျိုးရန်လိုအပ်ပေသည်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်ရအုံးမည်။ အကြံအဉာဏ်တစ်ခုကို ၎င်း၏ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို မကောင်းသောကြောင့် လွင့်ပစ်ရသည်။ ဆယ်ပုံကိုးပုံ ကောင်းသည်ကို မေ့လျော့နေတတ်ကြသည်။

ဝီကီပီးဒီးယား မိုလ်ဘိုင်မှ ကူယူသည်

https://my.m.wikipedia.org

ဂုံးသမား

ဂုံးသမား

ယွင်းချွတ်ကျင့်မူ၊ ထိုဂုံးလူထက်

ခိုးသူနှင့်စုန်း၊ ချင့်နှုန်းဌာန

နေရာချ၍၊ မ,စ-စောင့်ရှောက်

ချီးမြှောက်သဖြင့်၊ ထားသော်သင့်၏။

ယခင်လူမျိုး၊ ကျင့်ဆိုးလွန်းစွာ

ယုတ်မာသဘော၊ ချောလျောတတ်သူ

လူမကောင်းကား၊ ဥကေ္ခာင်းကိုဖြတ်

သတ်၍ပြီးလျက်၊ အုန်းသီးဖြစ်အောင်

ဂုံးတိုက်ဆောင်ဟု၊ လူ့ဘောင်ရှေးက

ပေါရာဏသို့၊ ပြောကြပုံသေ

ထင်ရှားပေ၏။

         ရှေးသောအခါ ဒွါရာဝတီပြည်၌ မဟာကံသမင်းကြီး မင်းပြု၏။ တစ်ရံသောအခါ ဂင်္ဂါမြစ်အညာ၌နေသော တိုင်းနိုင်ငံမှ မင်းသည် ခိုးသူတစ်ဦး,စုန်းမတစ်ဦးနှင့် ဂုံးသမားတစ်ဦးကို ဖောင်ဖွဲ့ပြီး မျှောလိုက်၏။ ထိုသုံးယောက်တို့သည် ဒွါရာဝတီဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်လာရာ မင်းကြီးသည် မေးစီစစ်ပြီး ခိုးသူနှင့် စုန်းမကို နောင်အခါ မခိုးမဝှက် မဖမ်းစားစေရန် လုံလောက်စွာပေး၍ မိမိနိုင်ငံမှာပင်နေစေ၏။

         ဂုံးသမားကိုကား အရှင်ထား၍မလျော်၊ သေစေမှ သင့်မည်ဟု ဆိုသောကြောင့် လက်မရွံ့တို့သည် ထုတ်၍သတ်ကြ၏။ သတ်ပြီးနောက်တစ်နေ့၌ မင်းချင်းတစ်ယောက်ကို သွား၍ကြည့်ချေဟု စေသောကြောင့် သွား၍ကြည့်သော် ဂုံးသမားအကောင်က ခေါင်းထောင်၍ ဟယ်-ယောက်ဖ နင်တို့မင်းကြီး ငါ့ကိုကြောက်လျှင် ငါ့ထံသို့ လာခဲ့စေ၊ မလာလျှင် ငါလာ၍ ယူမည် ပြောလိုက်ဘိဟု ဆို၏။

         မင်းချင်းယောကျ်ားလည်း ထိုစကားကို မင်းကြီးအား လျှောက်တင်သော် မင်းကြီးက လူသေစကားဆိုသည်ကို ငါမကြားဘူး၊ ဤက လူနှစ်ယောက် ခေါ်၍သွားချေဟု စေပြန်၏။

         အဖော်နှင့်လာသောအခါ ဂုံးသမား စကားမဆိုဘဲ ငြိမ်သက်စွာနေ၏။ ထိုသူတို့ပြန်၍ မင်းကြီးအား စကားမဆိုကြောင်းကို လျှောက်လျှင် အရင်သွားသော မင်းချင်းအား နင်သည် ငါ့ကို ချောက်၍ လျှောက်ရာသလောဟု သတ်စေပြန်၏။ သေဖော်ရသောအခါမှ ဂုံးသမားအကောင်က ခေါင်းထောင်၍ ဘယ့်နှယ်ရှိစဟု ဆိုပြန်၏။

         ဤအကြောင်းကို မင်းကြီးအား လျှောက်ကြားသော် ချင့်အကောင်ကို လူမြင်အောင်ထား၍ မသင့်၊ မြေမြှုပ်ပေတော့ဟု အမိန့်ပေး၍ မြှုပ်ရ၏။ ထိုမြှုပ်ရာမှ သစ်ပင်ပေါက်လာသော် ဂုံးပင်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကာလရှည်လျား၍ ယခုအခါမွ အုန်းပင်ဟု ခေါ်ကြလေသည်။

မဟာသုတကာရီ လမ်းညွှန်နီတိ

 

ပျော်ရွှင်ပါစေ

ဗျိုင်းဆရာ

            ဗျိုင်းဆရာ

တစ်ရံရောခါ ရေအိုင်မှာ

     ငွေဗျိုင်းအစာရှာ၊

     မြန်မကြာ ငါးကိုရ

     ငွေဗျိုင်းပျော်ရွှင်လှ။

ပျော်ရွှင်လှလို့ သူ့အစာ

     ချက်ချင်းမစားပါ၊

     ညင်သာစွာ မြှောက်ကစား

     သူ့နှုတ်သီးနဲ့ ဖမ်းလို့ထား။

ထူးခြားလှတဲ့ သူ့မူရာ

     လုလင်တစ်ဦး တွေ့သောခါ၊

     အားက်ကာ ဗျိုင်းအလား

     ပါးစပ္ဖ်ားမွာ တုတ်နဲ့ကစား။

တုတ်နဲ့ကစားလို့ ကျွမ်းကျင်လာ

     လှံဖြင့်လေ့ကျင့်ရာ၊

     ကျွမ်းကျင်စွာ သူတတ်မြောက်

     ပါးစပ္ဖ်ားမွာ လှံကိုမြှောက်။

အံ့လောက်ဖွယ်ရာ သူ့ပညာ

     ရွာလုံးမြို့လုံး နှံ့သိလာ၊

     မြန်မကြာ နန်းတော်ရောက်

     ဘုရင့်ရှေ့တော်မှောက်။

ရှေ့တော်မှောက်တွင် မောင်လုလင်

     ပြသသူ့စွမ်းအင်၊

     နှုတ်ဖျားတွင် လွံကစား

     သွားဖြူဖြူနဲ့ ကိုက်လို့ထား။

😨ဆန်းပြားလှတဲ့ သူ့ပညာ

     ဘုရင် အံ့လွစြာ၊

     ချီးမြှောက်ကာ ဆုလာဘ်ပေး

     သူ့ဆရာကို ဘုရင်မေး။

🙈မေးသောခါတွင် မောင်လုလင်

     ဗျိုင်းဆရာကို မဖော်ချင်၊

     ထုတ်ဖော်လျှင် ဂုဏ္ငယ္ဘိ

     မိုက်မဲစွာပင် ယူမှတ်၏။

🙏ဆရာမရွိ သူဖြေကာ

     ဝင့်ဝါမောက်ကြွား သူလိမ္ညာ၊

     ဗျိုင်းဆရာကို ကာပြန်ခဲ့

     သူလျှင်ကျေးဇူးမဲ့။

ကျေးဇူးမဲ့၍ မြန်မကြာ

     လှံရေးပြသရာ၊

     သည်အခါ သေပုံထူး

     သူ့အာခေါင်ကို လှံချွန်စူး။ ။

မင်းယုဝေ

လက်တွေ့ညွှန်ပြ မြတ်ဗုဒ္ဓ

လက်တွေ့ညွှန်ပြ မြတ်ဗုဒ္ဓ

 လူတို့နေရာ၊ လူ့ခန်းဝါ၌၊ ကံပေးဥစ္စာ၊ ရှိလာပြန်လည်း၊

     အပျင်းထူငြား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ရတနာသည်၊

     လုံ့လကောင်းငြား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များထံ၊ မလွဲတစ်ဖန်၊ ရောက်ရပြန်၏။

 လူတို့နေရာ၊ လူ့ခန်းဝါ၌၊ ကံပေးဥစ္စာ၊ ရှိလာပြန်လည်း၊

     စောင့်ရှောက်လုံခြုံ၊ မရှိတုံငြား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ရတနာသည်၊

     စောင့်ရှောက်ကောင်းငြား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များထံ၊ မလွဲတစ်ဖန်၊ ရောက်ရပြန်၏။

 လူတို့နေရာ၊ လူ့ခန်းဝါ၌၊ ကံပေးဥစ္စာ၊ ရှိလာပြန်လည်း၊

     သစ္စာပျက်ယွင်း၊ မိတ်ကောင်းကင်းငြား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များ၏၊

     ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ရတနာသည်၊ သက်မွေးမျှတ၊ ရှိကြလေငြား၊ ပုဂ္ဂိုလ်များထံ၊

     မလွဲတစ်ဖန်၊ ရောက်ရပြန်၏။

 အို-ပြည်ထောင်စုသား၊ သွေးရင်းများတို့၊ လေးပါးသမ္ပဒါ၊ မရွိပါ၍၊

     ဘာသာခြားထံ၊ အညံ့ခံလျက်၊ အိမ်ရောင်းမြေရောင်း၊ သမီးရောင်းနှင့်၊

     ရောင်းပေါင်းများစွာ၊ ရောင်းနေပါ၏။

 ရောင်းပေါင်းများစွာ၊ ရောင်းကြပါသော်၊ နောင်ရေးနောင်လာ၊ နောင်အခါဝယ်၊

     အမျိုးဘာသာ၊ သာသနာကို၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၊ စွမ်းအားပျောက်၍၊

     သေဘာက္ဘဝ၊ ရောက်ရအမှန်၊ ဧကန်ဖြစ်မည် မလွဲတည်း။

အရှင်တိက္ခ(တောင်စွန်း)

ပျော်ရွှင်ပါစေ

အိုးမလုံအုံပွင့်

အိုးမလုံအုံပွင့်

         တစ်နေ့တွင် သူကြီးသား လူ့ဘော်ကြော့လေးတစ်ဦးသည် ပွဲခင်းရှိရာ ရွာနီးချုပ်စပ်သို့အသွား လမ်းခရီး ဆီးပင်အောက် အရောက်တွင် အရည်ရွှန်းလဲ့ဝင်းမှည့် ကြွေကျနေသော ဆီးသီးတစ်လုံးကို တွေ့ပြီး သူကြီးသား ဟန်မဆောင်နိုင်ဘဲ ကောက်ယူစားမည်အပြု ကံမကောင်း အကြောင်းမလှ ဆီးသီးက နွားချေးပုံပေါ် ရောက်နေသည်။ စားရခက်၊ ထားခဲ့ရအခက်နှင့် ဣနြေ္ဒမဆည်နိုင်၊ ဘေးဘီဝဲယာကြည့်၍ ဆီးသီးကို ပုဆိုးစနှင့် သန့်ရှင်းလျက် စားလိုက်၏။ ဇာတ်ပွဲကြည့်နေချိန် အငြိမ့်မင်းသ္မီးမှ ပြောလိုက်ရမလားရှင့် ကျွန်မသိတာတွေ ဟုဆိုပြီး ကေနရာ သူကြီးသားခင်ဗျာ မနေသာတော့ဘဲ မလုံမလဲနှင့် ဆုတော်ငွေ ချီးမြှင့်သည်ဆို၏။ ဇာတ်မင်းသမီးက အကြိမ်ကြိမ်ဆိုလိုက်၊ ကလိုက်၊ သူကြီးသားကလည်း ဆုငွေပေးလိုက်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ငွေလဲကုန် စိတ်လဲဆိုးလာပြီး ပြောလိုက်တော့ဟေ့.. ပြဲအလာ နွားချေးပုံပေါ်က ဆီးသီးကို ငါစားလာခဲ့တယ်၊ ဘာဖြစ်လဲဟေ့ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုကာ ပွဲခင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

မှတ်ချက်။ ။ မိမိက လူသိမခံချင်သော အမှုတစ်ခုခုကို ပြုထားမိပါက ထိုအမှုနှင့်ဆက်စပ်မှုရှိသော စကားကိုကြားရသည့်အခါ မိမိကိုပြောနေသလားဟု မှတ်ထင်ကာ မလုံမလဲဖြစ်တတ်သည်။

အောင်ကျော်ညို(ဆင်ချဆိပ်)

ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနိုင်ပါစေ။

မနက်ဖန်အတွက်

မနက်ဖန်အတွက်

တစ်နေ့တာရဲ့

မဝေးကွာသေးတဲ့

နွေးထွေးဆဲလှုပ်ရှားမှုများ။

အိပ်ယာထဲဝင်

နဖူးပေါ်လက်တင်

ဖန်သားပြင်ပေါ်က ရုပ်ပုံပမာ

တစ်လွှာစီဖြန့်ကြည့်။

ဘဝအသိနဲ့ယှဉ်

တရားသတိနဲ့မြင်

အမှားရှိရင် ပြုပြင်

ဆင်ခြင်စရာတွေရွေးထုတ်

(မနက်ဖန်မှာ)

ပိုပြီးကောင်းအောင်လုပ်။

တင်ဝင်းမောင်(အောင်လံ)

ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ပါစေ

မိန္းမိေသာက်ား

မိန္းမိေသာက်ား

         ေရွးေသာအခါ ပစၥႏၲရြာ၌ ေမာင္ပိုဟူေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္သည္ က်ားတစ္စီးႏွင့္ အေဆြခင္ပြန္းျဖစ္၏။ က်ားသည္ ရြာသို႔ဝင္၍ အစာရွာေလေသာ္ လူတို႔ ေထာင္ထားေသာ မိန္း၌ မိေလ၏။ ခုနစ္ရက္တိုင္ေအာင္ အစာမစားရဘဲ မိန္းထဲ၌ ေနရ၏။ အေဆြျဖစ္ေသာ ေမာင္ပိုလာလွ်င္ မိန္းကိုဖြင့္၍ လႊတ္၏။
         က်ားသည္ မိန္းမွလြတ္ေသာ္ ေမာင္ပိုကိုဆြဲ၍ “အေဆြ ေမာင္ပို ငါကား ေရစာ ငတ္မြတ္လွ၏။ သင့္အသားကို စားမွ ခ်မ္းသာေတာ့မည္”ဟု ဆို၏။
         ေမာင္ပိုကလည္း “အေဆြက်ား သင့္ကိုကယ္ေသာ ငါ့အား သင္မစားထိုက္၊ စားလိုေသာ္ တရားဆိုၾကဦးအံ့။ သူမ်ားက စားထိုက္သည္ဆိုလွ်င္ စားပါေတာ့”ဟု ဆို၍ အယူခံရန္သြားၾက၏။
         ခရီးလမ္းမ၌ ႏြားေခါင္း႐ိုးတစ္ခုကို ေတြ႕၍ ထိုေခါင္း၏ထံ၌ ဆံုးျဖတ္ခံၾက၏။ ႏြားေခါင္း႐ိုးက “လူတို႔ကိုကား စားထိုက္၏။ အေၾကာင္းကား ငါတို႔သည္ ျမက္ကိုစား၍ လူ၏ အစီးအပြားကို ေဆာင္ရြက္ပါလ်က္ ငါတို႔ကို သတ္စားၿပီးလွ်င္ ငါ့ေခါင္း႐ိုးကို ဤ၌ ပစ္ထား၏။ ထ႔ိုေၾကာင့္ လူထက္ယုတ္ေသာသူ မရွိ၊ ေက်းဇူးကို မသိတတ္၊ သို႔ျဖစ္၍ စားေကာင္းေပသည္”ဟု ဆို၏။
         ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ က်ားလည္း စားမည္ျပဳ၏။ ေမာင္ပိုက ခံုတစ္ေယာက္ ေျပာင္းဦးမည္ဆို၍ သြားၾကျပန္ေသာ္ ေညာင္ပင္ကိုေတြ႔၍ ထိုေညာင္ပင္၏ထံ၌ ဆံုးျဖတ္ခံၾက၏။ ေညာင္ပင္က “လူတို႔သည္ သစ္ပင္၌ အရိပ္လည္းခိုသည္၊ အရြက္-အသီးကိုလည္း စားသည္၊ အိပ္ရာ ေနရာလည္း ျပဳသည္။ သို႔ပါလ်က္ သစ္ပင္သစ္ကိုင္းကို ခုတ္ျပန္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူသည္ ေက်းဇူးမသိတတ္၊ အလြန္ဆိုးသြမ္းရကား စားထိုက္၏။”ဟု ဆို၏။
         သို႔ေၾကာင့္ က်ားသည္ စားမည္ျပဳျပန္ေသာ္ ေမာင္ပိုက ခံုတစ္ေယာက္ ေျပာင္းပါရေစဦးဆို၍ သြားၾကျပန္ရာ ယုန္၏ထံသို႔ ေရာက္ၾက၏။ ထိုအခါ ယုန္က “က်ားသည္ မရင္းျဖစ္ေသာမိန္း၌ ဘယ္သို႔ ေနရသနည္း။ ငါ့ကို ဝင္၍ ျပပါ။ ေမာင္ပိုကလည္း မိန္းကို ပိတ္ၿမဲပိတ္စမ္းပါ။ ငါၾကည့္ဦးမည္”ဟု ဆို၏။
         ထိုအခါ က်ားသည္ မိန္းထဲဝင္ျပ၍ ေမာင္ပိုကလည္း ပိတ္ၿမဲပိတ္ရ၏။ ထို႔ေနာက္ ယုန္က “အေဆြက်ား သင္သည္ သူ၏ေက်းဇူးကို မသိတတ္သူျဖစ္သည္။ သို႔ေၾကာင့္ မိန္းထဲတြင္ ေနၿမဲေနပါ၊ ေမာင္ပိုကလည္း ကိုယ္၏ အိမ္ယာ၌သာ ေနၿမဲေနပါ”ဟု ဆံုးျဖတ္ေပးလိုက္ေလသည္။

❄မဟာသုတကာရီ လမ္းၫႊန္နီတိ✈

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ

သည္းခံျခင္း

💔 လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္
    သည္းခံတယ္ဆိုတာ အတိုင္းအတာတစ္ခုရွိတယ္တဲ့
🔥ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီလူေတြဟာ
    ပုရြက္ဆိတ္ကိုက္တာကို ေျမြကိုက္တာေလာက္ထင္ေနၾကတာေလ
💣 သူတို႔ကိုေမးေတာ့
     သူ႔ကို လာကိုက္တာကိုတဲ့
     လက္ထဲမွာေတာ့ ပုရြက္ဆိတ္ကေလးက
     ေၾကမြေနၿပီေလ။   ။

ခႏၲီ ပရမံ တေပါ တိတိကၡာ၊

သည္းခံျခင္းတရားနဲ႔ ေမတၲာတရားဟာ အမႊာညီအစ္ကိုေတြပါ။

ဦးသုဆႏၵ

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ။