အိုးမလုံအုံပွင့်
တစ်နေ့တွင် သူကြီးသား လူ့ဘော်ကြော့လေးတစ်ဦးသည် ပွဲခင်းရှိရာ ရွာနီးချုပ်စပ်သို့အသွား လမ်းခရီး ဆီးပင်အောက် အရောက်တွင် အရည်ရွှန်းလဲ့ဝင်းမှည့် ကြွေကျနေသော ဆီးသီးတစ်လုံးကို တွေ့ပြီး သူကြီးသား ဟန်မဆောင်နိုင်ဘဲ ကောက်ယူစားမည်အပြု ကံမကောင်း အကြောင်းမလှ ဆီးသီးက နွားချေးပုံပေါ် ရောက်နေသည်။ စားရခက်၊ ထားခဲ့ရအခက်နှင့် ဣနြေ္ဒမဆည်နိုင်၊ ဘေးဘီဝဲယာကြည့်၍ ဆီးသီးကို ပုဆိုးစနှင့် သန့်ရှင်းလျက် စားလိုက်၏။ ဇာတ်ပွဲကြည့်နေချိန် အငြိမ့်မင်းသ္မီးမှ ပြောလိုက်ရမလားရှင့် ကျွန်မသိတာတွေ ဟုဆိုပြီး ကေနရာ သူကြီးသားခင်ဗျာ မနေသာတော့ဘဲ မလုံမလဲနှင့် ဆုတော်ငွေ ချီးမြှင့်သည်ဆို၏။ ဇာတ်မင်းသမီးက အကြိမ်ကြိမ်ဆိုလိုက်၊ ကလိုက်၊ သူကြီးသားကလည်း ဆုငွေပေးလိုက်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ငွေလဲကုန် စိတ်လဲဆိုးလာပြီး ပြောလိုက်တော့ဟေ့.. ပြဲအလာ နွားချေးပုံပေါ်က ဆီးသီးကို ငါစားလာခဲ့တယ်၊ ဘာဖြစ်လဲဟေ့ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုကာ ပွဲခင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
မှတ်ချက်။ ။ မိမိက လူသိမခံချင်သော အမှုတစ်ခုခုကို ပြုထားမိပါက ထိုအမှုနှင့်ဆက်စပ်မှုရှိသော စကားကိုကြားရသည့်အခါ မိမိကိုပြောနေသလားဟု မှတ်ထင်ကာ မလုံမလဲဖြစ်တတ်သည်။
အောင်ကျော်ညို(ဆင်ချဆိပ်)
ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနိုင်ပါစေ။
No comments:
Post a Comment